Je paard inrijden?
Je kent het wel, een jong onbeleerd paard met een jonge ruiter die wel even zijn of haar paard gaat inrijden. Wanneer kun je het beste beginnen met het inrijden van je paard? Je wilt natuurlijk niet te lang wachten maar ook zeker niet te vroeg beginnen.
Wat is de juiste volgorde om een paard in te rijden? Hoe pak jij dit aan? Veel van de bezoekers op het forum hebben vragen hierover. Schroom niet om jouw mening te geven omtrent het inrijden van een paard. Op internet heb ik gelezen dat sommige paarden al ingereden worden als ze 2 ½ zijn.
Ik ben benieuwd naar jullie mening? Wat is de ideale leeftijd voor een paard om hem in te rijden?
Heb jij ervaringen met het inrijden van een paard? Deel jouw mening dan nu op het forum!
Quarter Horse
Een Quarter Horse is het eerste echte Amerikaanse ras. Het is een warmbloed paard en wordt voor alle rijstijlen gebruikt: westernrijden (ook hierin alle onderdelen), dressuur, springen, cross-country, military en het Quarter Horse wordt zelfs voor de kar gespannen.
Het Quarter Horse is in 2000 benoemd tot het paard van het jaar. Het is het meest geliefde ras op aard. Het stamboek van Quarter Horses telt meer dan 3.000.000 paarden over de hele wereld. Het Quarter Horse heeft zijn naam te danken aan zijn prestaties op de renbaan. Het Quarter Horse is namelijk het snelste paard op de Quarter Mile. Vandaar zijn naam.
Het Quarter Horse werd ook op het land gebruikt. Vooral bij veehouders. Quarter Horses blijken namelijk instinctief te weten hoe ze vee moeten hoeden. Ze worden ook veel gebruikt bij 'Cutting', een onderdeel in de westernsport.
De geschiedenis van de Quarter Horse
Het Quarter Horse werd ontwikkeld in de 17e eeuw, toen Britse en Europese kolonisten hun paarden meenamen naar het nieuwe land Amerika. De Iberische en oosterse paarden die in de 15e en 16e eeuw meegenomen waren door de conquistadores, hadden in de kolonies al een grote plaats ingenomen, in het wild en tam gemaakt.
Vanwege het gevarieerde Noord-Amerikaanse klimaat, kan elk ras wat er bestaat wel overleven. Vele kolonisten hadden hun interesse voor paardenrennen uit geboorteland meegenomen, en lieten hun paarden en pony's over de dorpstraten en paden tegen elkaar racen. Deze races duurden ongeveer een kwart mijl, vandaan ook de naam "Quarter Horse".
De paarden moesten aanvankelijk een aantal eigenschappen ontwikkelen, maar in de loop der tijd begon men meer een type te fokken (met de paarden van de kolonisten), die zo snel mogelijk vanuit start een korte afstand konden sprinten. De beste paarden die zo konden springen noemde men 'Quarter Pathers', en werden speciaal voor de fok van dergelijke paarden. Later liet men deze paarden op speciale korte renbanen sprinten.
De paarden werden bekend om hun cow sence; ze leken instinctief te weten hoe ze vee moesten hoeden. Daarom begon men steeds meer met de paarden veewerk te doen. Hoewel vroeger het paard veel voor dergelijk werk werd gebruikt, wordt hij tegenwoordig meestal voor de show gebruikt. Het echte veedrijven gebeurt al lang niet meer.
Geschiedkundigen houden trouwens vol dat het paard afstamt van Spaanse Paarden, Cayuses, Galloways, Hobbies, en ga zo maar door. Je kunt in elk geval wel stellen dat het paard onder invloed heeft gestaan van meerdere rassen. Voor het Western rijden worden over het algemeen bepaalde rassen gebruikt, omdat deze het beste voldoen aan de eisen, die gesteld worden aan het werken met paarden in de specifieke westernstijl. Uiteraard wil dit niet zeggen, dat andere paarderassen niet voor het Western rijden geschikt zijn. Het is in principe mogelijk elk willekeurig paard te trainen in de Western stijl.In Nederland zijn met name drie paardenrassen populair in de westernsport: het Quarter Horse, Paint Horse en Amerikaanse Appaloosa. Van oorsprong zijn deze kleine paarden uiters geschikt voor het western rijden vanwege hun gespierdheid en karakter. In Nederland zijn dan ook diverse fokkers gespecialiseerd in het fokken van deze rassen. Elk van deze rassen hebben in Nederland een eigen organisatie, Deze organisaties zijn afgeleid van de amerikaanse organisaties en staan met hen in direkte verbinding.
Lichaamsbouw van een quarter horse
Het ideale Quarter Horse is een gedrongen en behoorlijk gespierd paard. Met een breedgebouwde achterhand, lange brede gespierde schouders en een aanzienlijke romp. De spieren in de borst moet vanaf de voorkant een omgekeerde V weergeven. De voorbenen zijn voorzien van korte pijpbeenderen. Verder is het paard het liefst zo klein mogelijk (ook weer niet te klein natuurlijk), zodat het paard goed te wenden is. Maar dit is natuurlijk de ideale Quarter Horse. Zo lopen natuurlijk niet alle Quarter Horses erbij. De doorsnee Quarter Horse heeft wat minder bepiering. Verder heeft het een wat slankere bouw. Ook zijn er een aantal Quarter Horses die erg groot zijn. Ze kunnen wel uitlopen tot boven de 1.70m. Hier worden ook wedstrijden mee gereden en dikwijls gewonnen, maar het makkelijkst is een klein paard.
De stokmaat van Het Quarter Horse varieert van 1.52m tot 1.63m. Het Quarter Horse heb je in alle kleuren: sorrel, chestnut, bay, buckskin, dun, palomino, gray en black. Alle effen kleuren worden opgenomen in het Quarter Horse stamboek. Bonte Quarter Horses kunnen alleen in het Paint Horse stamboek worden opgenomen.
Orgineel geschreven door: Nikki
Appaloosa
Een Appaloosa valt direct op. Met zijn bijzondere vachttekening trekt hij onmiddellijk de aandacht. En toch is de Appaloosa meer dan een gevlekt paard, veel meer!
Een veel voorkomende fout is echter dat elk gevlekt paard een Appaloosa genoemd wordt. Dit is verre van juist! Er zijn namelijk ook nog andere, gevlekte rassen zoals bijvoorbeeld de Knabstrupper uit Denemarken en de Pinzgauer uit Oostenrijk. Veel gevlekte paarden in Nederland zijn ontstaan uit kruisingen met deze rassen en worden ten onrechte "Appaloosa" genoemd. Tegenwoordig spreekt men in Nederland vaak over Amerikaanse Appaloosas en Nederlandse Appaloosas. Eigenlijk is dit jammer en geheel overbodig; een Appaloosa stamt altijd af van de paarden uit Noord Amerika en heeft altijd een Amerikaans registratiepapier; het is het enige paard dat met recht APPALOOSA genoemd mag worden!
De kleur van een Appaloosa
Het opvallendste aan de Appaloosa is de kleur, die te verdelen is in:
- Leopard: witte huid met donkere vlekken over het hele lichaam. (Ook wel panterbont genoemd.)
- Blanket: donker met een witte 'deken' over de achterhand en hierop kan hij vlekken hebben of niet. (Ook wel sjabrakbont)
- Snowflake: donkere huid met lichte vlekken over het hele lichaam. (Ook wel sneeuwvlokkenbont.)
- Few Spot: helemaal wit met slechts enkele donkere vlekken.
- Roan: stekelharig (de meeste haren zijn donker, met hier en daar een enkele witte, met of zonder deken'.
Karakter:
Appaloosa's hebben een enorm uithoudingsvermogen en zijn bovendien rustig en gehard. Ze zijn gewillig en goedaardig.
Het hoofd is breed en de ogen zijn sprekend en levendig. De oren zijn zoals bij alle Amerikaanse paarden klein en spits, de hals is gespierd en de borst is breed. De Appaloosa heeft een rond, krachtig kruis met een hoog geplaatste staart. De manen en staart zijn meestal dun.
Gebruiksmogelijkheden
De Appaloosa kan als een typisch western-paard worden beschouwd en wordt voor verschillende doeleinden gebruikt. Hij wordt niet alleen als vee-pony ingezet, maar men komt hem ook regelmatig tegen als paradepaard en als rijdier voor de vrije tijd. Door zijn gevlekte uiterlijk treedt hij ook regelmatig als circuspaard op. Ondanks het feit dat de Appaloosa een eeuw geleden bijna was uitgestorven en de fok pas kort voor de Tweede Wereldoorlog werd hervat, staan er op dit moment meer dan 65.000 exemplaren geregistreerd. Daarmee is de Appaloosa, qua aantal, het derde ras ter wereld. Als typisch westernpaard heeft de Appaloosa een uitstekende galop, met een groot uithoudingsvermogen. en het paard een waar springtalent.
Geschiedenis
De Appaloosa is afkomstig uit Noord-Amerika. Van oorsprong werd het paardenras in de negentiende eeuw door de Nez Percé gefokt. Deze indianenstam woonde in het noordwesten van de Verenigde Staten, dus in het gebied van de huidige staten Idaho, Washington en Oregon, in de omgeving van de Palouse River. Aan deze rivier dankt het ras zijn naam.
De Nez Percé (Doorboorde Neus) was een van de weinige stammen die gericht paarden fokten. Zij beschikten daardoor over krachtige paarden. Bij het fokken hebben zij waarschijnlijk gebruik gemaakt van Spaanse paarden die van de 'conquestadores', de Spaanse veroveraars, afkomstig waren. Dat betekent dat de paarden via Mexico naar het noorden zijn gekomen. Men vermoedt dat de gevlekte vacht via die dieren is overgeërfd. Dat er gevlekte paarden met de eerste bewoners vanuit Azië naar Amerika zijn getrokken, is natuurlijk wel mogelijk, maar het staat eigenlijk vast dat deze oerpaarden na de laatste IJstijd in Noord-Amerika zijn uitgestorven. Met de verovering van het Amerikaanse Westen door Amerikaanse troepen werd niet alleen het voortbestaan van de Indianen, maar ook dat van hun paarden bedreigd. In 1877 werden de Nez Percés en hun Appaloosa's in een korte oorlog door het Amerikaanse leger bijna uitgeroeid. Nog gedurende de eerste helft van de twintigste eeuw begon het ras zich weer uit te breiden, waarbij ook Quarter Horses werden gebruikt. Het herstel van het ras kon in korte tijd worden gerealiseerd.
dit zijn de belangrijkste kenmerken van de appaloosa: blijvend vlekkenpatroon, gevlekte mondhoeken, gevlekte geslachtsdelen, gestreepte hoeven, een menselijk oog.
Leuke links:
American Appaloosa Horse Club Holland
Appaloosa Horse Club (engels)
Orgineel is geschreven door: miss_kiss
Bewerkt door: N. Groot
Paardenblog is een feit!
Hehe, het heeft even geduurd... maar daar is hij dan eindelijk! Het paardenforum.net weblog is vanaf heden geopend. Er wordt druk gewerkt aan de allereerste blog's en er zal snel nog het een en ander veranderen.
In deze eerste blog zal ik jullie vertellen wat de plannen zijn voor de paarden weblog:
Er komen op de weblog een aantal categorieen, zoals dressuur, western, ingespannen, natural horsemanship etc. Over deze onderwerpen kunnen mensen hun weblogs plaatsen. Voor iedere categorie zullen we proberen diverse vaste bloggers te zoeken. Natuurlijk mogen ook andere met schrijftalent hun blogs insturen naar info@paardenforum.net. Na goedkeuring van de beheerders zal deze online geplaatst worden. Blogs kun je het beste inleveren als een wordbestand inclusief e.v.t. foto's...
Vindt jij het leuk om blogs over paarden te schrijven, wil jij vertellen over jouw ervaringen?
Deel de avonturen van je paard en jou met de lezers, en discusieer over de leuke topics.
Uiteraard is het mogelijk om vanuit een blog te linken naar het forum om daar verder te praten
over het onderwerp.
Weet jij iemand of ben jij iemand die graag schrijft en het leuk vindt om over paarden te schrijven.
Schroom dan niet om te mailen naar info@paardenforum.net - leeftijd maakt niet uit!
Ik hoop snel van jullie te horen,
Groetjes,
Nick
Paardenforum.net
